اظهارات روز گذشته اوباما علیه ایران و تکرار مجدد «همه گزینه ها روی میز است» از یک طرف موید آن شد که رویکرد جدید واشنگتن ناظر بر اضطرار است و این افعی جان بگیرد باز هم نیش می زند و از سوئی دیگر اسباب بهت ذوق زدگان در داخل کشور را فراهم کرد که یک شبه احساس برادر خواندگی با آمریکا به ایشان دست داده بود.
از همه مهم تر در تنگنا قرار داده شدن رئیس جمهور ایران از ناحیه این اظهارات است که در ابتدای کار به ایشان مشق هزم و دوراندیشی واحتیاط و ملاحظه در رفتار و گفتار را دیکته می نماید.
همان طور که در «نوشته قبلی» تاکید کردم:
رویکرد جدید آمریکا بمعنای متنبه شدن واشنگتن نسبت به رفتارهای خصمانه اش با ایران نیست بلکه بواسطه تضعیف موقعیت اش در منطقه در جستجوی خرید زمان است تا بتواند با کمترین دردسر و هزینه نیروهای خود را تا پایان 2014 از افغانستان خارج کند. لذا اکنون می کوشد با تغییر رویکرد (و نه موضع) با ایران برخورد نرم افزارانه کند.
