مهوع ترین صحنه برای من دیدن ملون المزاج ها و نان به نرخ روز خوارانی است که بی صفتانه همه ارزش های اخلاقی را قربانی طمع و نامجوئی و منافع شخصی خود می کنند.
حضور مازیــار بهاری در کنار جان استوارت در برنامه فرید ذکریا در CNN یکی از آن موارد است که موجبات همان تهوع را فراهم می کند.
(اینجا)
مهوع بودن رویت جمال ناراست چنین بی صفتانی بازگشت به این مرد رندی دارد که ایشان اکنون در حالی در مقابل دوربین CNN می نشیند و مبتهجانه در جوار جان استوارت از پخش رپرتاژ آگهی رایگان و قابل فهم CNN برای فیلم «گلابش» شنگول می شود که یا خود را به فراموشی زده و یا مخاطب خود را قلیل الحافظه تصور فرموده که ساختار سیستم اطلاعاتی ایران که امروز توسط بهاری در کتابش و فیلم مشترکش با استوارت (گلاب) چنان هیولاگون توصیف شده همان ساختاری است که سال 86 بهاری با قرابت به آن «وزارت» توفیق آن را پیدا کرد تا ضمن ساختن مستند گونه «فرقه مذبذب» یا Cult of the Chameleon برای شبکه الجزیره از جوار آن مستند برای خود اشتهار و از «وزارت» اعتماد بخرد!
(اینجا)
(اینجا)
من نمی دانم ادعاهای بهاری در مورد نوع بازجوئی هایش در دوران بازداشت سال 88 چقدر صحت دارد و اگر هم صحت دارد قطعاً توقع برخورد و اصلاح مراتب غیر اخلاقی و غیر قانونی ادعا شده بدیهی ترین توقع از مسئولین مربوطه است. اما اگر ادعاهای بهاری صحت داشته باشد چنان رفتاری همان قدر زشت است که امثال بهاری یک روز برای شهرت و نامجوئی در آغوش وزارت اطلاعات می خوابد و روز دیگر با یابش بستر و مرتعی بهتر ذائقه سیری ناپذیر نامجوئی و مالجوئی خود را بر علیه همان وزارت و این بار در جوار آمریکائی ها التیام می بخشد.
کاش «تجار شرافت» تا این اندازه این متاع گرانقدر را ارزان فروشی نمی کردند!
ـــــــــــــــــــــــــــــ
مقاله مرتبط:
