در تجمع مدافعان حجاب مقابل وزارت کشور، شعار «ای مرد غیرتت کو؟ ـ حجاب همسرت کو؟» را از حیث محتوا می توان هم تراز با فراخوان دختر خانمی شوریده و حیران (مسیح علی نژاد) در دعوت به کشف حجاب یواشکی به یک اندازه سخیف و مبتذل محسوب کرد!
وقتی حجاب بهره مندی از رشد عقلی جهت اجتناب مخیرانه و آگاهانه زن از توجه طلبی تنانه معنا می شود این دیگر به چه معناست تا با ایجاد نسبت بین حجاب زن و غیرت مرد، زن را مبدل به موجودیت مخنث و بی شکل و بی اراده معنا کنیم که بمثابه مایملک مرد و متناسب با ضریب غیرت یا بی غیرتی مرد حجابش در حد فاصل «برقع» تا «مینی ژوپ» نوسان می کند!؟
حجاب قبل از آنکه مسئله ای زنانه باشد امر و ذوقی مردانه است!
مخالفت با حجاب قبل از زنان دغدغه مردانی است که بدن زن را در قامت چراگاه چریدن نظربازی خود فهم می کنند!
طبعاً چنان زنانی نیز که موجودیت خود را در قامت یک مرتع برسمیت می شناسند؛ مُراد چرندگان را با تعریف مُعـّوَج خود از «آزادی پوشش» در قامت بیلبوردی متحرک برای تن نمائی و جلوه فروشی سکشوال، حاصل می کنند!
معامله ای که ظاهراً منصفانه است!
متقابلاً علی نژادها و تن نمائی ها یواشکی ایشان را نیز می توان ابتذالی از جنس حماقت بالا دانست.
نگاهی اجمالی به تصاویر جمیع دخترکانی که به فراخوان علینژاد لبیک گفته اند موید اعتبار نسبت مستقیم «بازی بیشتره» «میمون زشت تر» در ادبیات محاوره ای ایرانیان است!
ایشان قربانیان نظام «باربی سالار» غربی شده اند که ناجوانمردانه کسر بزرگی از زنان را بدلیل نابرخورداری از «استانداردهای تنانه مطمح نظر غربیان» بیرون از دایره «زن بودن» قرار می دهند.
علی رغم این، قربانیانی از این دست بجای آنکه اهتمام خود را صرف مبارزه با سیستمی کنند که با ترویج آن فرهنگ ناصواب و منحط و مبتذل و شکل گرا و تنانه، زن را تنها در لاشه اش آن هم با مختصات قابل احصاء برای تامین ضیافت چشم چرانی ایشان برسمیت شناخته است! نابخردانه و در «پناه همان ابتذال» جهد را خود را صرف برون ریز بدن خود بمنظور برسمیت شناخته شدن در آن ماراتن «زن گوشت بینی» می نمایند.
بقول شریعتی:
(بدبخت!) ـ اونا از تن تو هر چقدر هم که قوی بشه (ایضاً شکیل بشه) ترسی ندارن!
از «گاو» که گنده تر نمیشی! می دوشنت.
از «خر» که قوی تر نمیشی! بارت می کنن.
از «اسب» که دونده تر نمیشی! سوارت میشن.
(بدبخت) ـ اونا از فکر تو می ترسن!
کمی فکر کن ـ در زمینی بازی می کنید که سلاخش نام منجی بر خود گذارده!
