اسکاری برای ندادن!

در سیاست یک احتراز نانوشته مورد توافق عموم تحلیلگران برسمیت شناخته شده و آن پرهیز از پیش بینی کردن است تا جائی که این امر بشکل یک ضرب المثل در سیاست مطرح شده مبنی بر آنکه:

یک سیاستمدار هیچ وقت نباید پیش بینی کند!

علی رغم این شخصاً مایلم در مورد فرجام فیلم «جدائی نادر از سیمین» در کسب یا عدم موفقیت در کسب اسکار یک پیش بینی کنم!

هر چند شخصاً فیلم فرهادی را اثری ضعیف می دانم که دلائلش را قبلاً و در جائی دیگر گفته ام (پادشاه لخت است) و هر چند شخصاً برای اسکار و ماهیت این جشنواره ارزشی محتوائی قائل نیستم اما گذشته از اینها به دو دلیل «حسی و شخصی» معتقدم فیلم فرهادی به احتمال زیاد نخواهد توانست موفق به کسب اسکار بهترین فیلم «خارجی» شود در عین حالی که به احتمال زیاد اسکار بهترین فیلم نامه را تصاحب خواهد کرد.

اساساً تصور می کنم یکی از دلائلی که «جدائی نادر از سیمین» برخلاف توقع و انتظار در کنار نامزدی بهترین فیلم خارجی، نامزد بهترین فیلم نامه نیز شد عدم رغبت جهت اعطای اسکار بهترین فیلم خارجی به اثر فرهادی باشد چرا که آشنایان با هالیوود بخوبی از میزان نفوذ و سلطه دنیای یهودیت سیاسی (صهیونیسم) بر هالیوود و ایضاً جشنواره Academy Awards  مطلعند. بر همین اساس تصور اعطای اسکار بهترین فیلم خارجی به فیلمی از ایران در حالی که هم زمان فیلم «پانویس» هم بنمایندگی از اسرائیل در کنار فیلم اصغر فرهادی، نامزد بهترین فیلم خارجی شده تصور دور از انتظاری بنظر می رسد. لذا و احتمالاً نامزد شدن غیرمترقبه «جدائی نادر از سیمین» در بخش بهترین فیلم نامه به این خاطر بوده که در ازای ندادن اسکار بهترین فیلم خارجی به فرهادی لااقل فیلم نامه آن را بی نصیب از اسکار نگذارند.

برای این پیش بینی یک دلیل شخصی هم دارم که صبر خواهم کرد و در صورت تحقق پیش بینی ام آن را اعلام خواهم کرد!

علی ایحال در صورت عدم تحقق پیش بینی مزبور دیگران از آن درس بگیرند و پایبند به همان اصل «لزوم پیش بینی نکردن در دنیای سیاست» بمانند!!! هر چند شخصاً برای ریسک کردن در دنیای سیاست هم ارزش قائلم و پیش بینی کردن هم نوعی ریسک کردن است که در صورت درست درآمدن «اعتبار زاست» و همچنانکه خلاف آن نیز «اعتبار سوز» است.

http://sokhand.blogspot.com/2012/01/blog-post_19.html