هنوز 48 ساعت از انتشار پست قبلی (اپوزیسیون تاجر) نگذشته بود که شب گذشته مستند «الماسی برای فریب» از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران پخش شد.
مستندی که عمق خیانت توام با تاجر مسلکی جماعت مسمی به «اپوزیسیون ایرانی» را عریان کرد.
در «اپوزیسیون تاجر» بر این نکته ابرام ورزیدم که:
اپوزیسیون خارج از کشور خصوصاً در آمریکا یک بیزینس است. آقایان مشکل معاش دارند زبان انگلیسی هم در حد مُکفی بلد نبوده و تخصصی هم برای جذب در بازار کاری آبرومند ندارند. لذا از تنها توانائی خود که سیاه نمائی مطابق میل دولت مردان و تینک تنک های آمریکائی است بهره می برند تا بدینوسیه بتوانند خود را از دلارهائی که آمریکا به این منظور اختصاص داده، برخوردار کنند و در ضمیر ناخود آگاه شان نیز خود را مبارزان خط نخست جبهه آزادیخواهی تعریف می کنند.
مطابق مستند «الماسی برای فریب» خواهران و برادران مخالف جمهوری اسلامی بعد از استشمام رایحه دل انگیز 7 میلیار دلار سرمایه گذاری ایالات متحده برای سرنگوی جمهوری اسلامی ایشان در یک ماراتن فشرده شانه به شانه یکدیگر تجمع کرده و هر یک مدعی بخشی از این مبارزه سلحشورانه! شده اند.
مبارزه ای که از اساس تحت مدیریت هوشمندانه زبدگان وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران بوده است.
به بیان شیوای حسین ابن علی:
خدایا چه چیز گم کرد آنکه تو را یافت و چه پیدا کرد آنکه تو را گم کرد؟
