‏نمایش پست‌ها با برچسب زیباکلام،پرچم،آمریکا. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب زیباکلام،پرچم،آمریکا. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ آبان ۲۰, پنجشنبه

کاسه های داغ تر از آش!



آقای زیباکلام متعاقب جدیدترین واریته و دلقک بازی برند شده بنام «خودشان» ضمن نرده نوردی بمنظور لگد نکردن پرچم آمریکا (اینجا) با ایضاحی رفتار مزبور را ناشی از احترامش به مردم آمریکا قلمداد کرده و فرموده اند:
پرچم یک کشور را آتش زدن و لگد کردن خطا هست و توهین به آن ملت محسوب می شود.
(اظهارات زیباکلام را اینجا ببینید)

مزید اطلاع کلیه زیباکلامان مزبور و در تعقیب پست پیشینم دال بر آمریکا نشناسی غالب کارشناسان ایرانی (اینجا) خدمت آن بزرگواران محترم عارضم!

خیر دوستان عزیز!
متاسفانه شناخت تان از آمریکا و آمریکائیان و فرهنگ آمریکائی به غایت نحیف است.
احترام و پرچم و افتخار و عرق ملی نزد آمریکائیان با آنچه شمایان مراد می فرمائید متفاوت است.
بقول «ریچارد نیکسون» در آمریکا پول همه چیز نیست بلکه تنها چیز است. لذا پرچم و شرف و ملیت و کذا و کذا جملگی ذیل مناسبات پول سالارانه آمریکائی معنا می شوند.
بدین اعتبار زیباکلامان مزبور چندان دلنگران بی احترامی به پرچم آمریکا نباشند.
نشان به آن نشان که همین روز گذشته و همان آمریکائیان مزبور رغم استنباط و شناخت رقیق «زیباکلامان مزبور» در اعتراض به ریاست جمهوری ترامپ «پرچم» کشور خود را سوزاندند (عکس ضمیمه) و برخلاف تصور آن بخش از ایرانیان «آمریکائی تر از آمریکائیان» هیچ اتفاق خاصی هم نیفتاد و زندگی کماکان در آمریکا ادامه دارد!
آقایان فراموش کرده اند که سال ۵۸ بالاتر از آتش زدن پرچم آمریکا این سفارت خانه ایشان بود که در تهران توسط دانشجویان تسخیر شد و دیپلمات های شان ۴۴۴ روز بازداشت شدند و زمین و زمان به فریاد درآمد که ایهاالناس به داد برسید و چه نشسته اید که برخلاف کنوانسیون وین به منزلت و شخصیت و اعتبار سفارت آمریکا که حکم خاک آمریکا را دارد بی احترامی شد! اما ندیدند یا خود را به ندیدن می زنند که همان آمریکائی که می فرمودند در ماجرای اشغال سفارت مورد بی احترامی قرار گرفته چگونه ۶ سال بعد دزدانه رابرت مک فارلین مشاور امنیت ملی رئیس جمهورشان را با هیاتی همراه و با اسم مستعار و کیک و بستنی به ایران فرستادند تا از مملکتی که متهم به بی احترامی به ایشان بوده تکدی محبت و مساعدت بمنظور آزادی گروگان های شان در لبنان نمایند!
حکایت ایشان حکایت کاسه های داغ تر از آش است!